حمله ۵۱ درصدی چیست؟

زمان مطالعه: 3 دقیقه
0
(0)

حمله ۵۱ درصدی یکی از خطراتی است که ارزهای دیجیتال را تهدید می کند. با ما در این مقاله همراه باشید تا با این نوع حمله آشنا شویم.

حمله ۵۱ درصدی چیست؟

حمله ۵۱ درصدی در یک ارز دیجیتال زمانی رخ می دهد که نفر یا نهاد بتواند به بیش از ۵۰ درصد هش ریت آن ارز دسترسی پیدا کند و در این صورت او می تواند شبکه بلاکچین این ارز را دستکاری کند. در چنین شرایطی این فرد یا نهاد برای دستکاری یا حذف تراکنش ها قدرت استخراج کافی دارد و می تواند مشکل دو بار خرج کردن را ایجاد کند. دو بار خرج کردن را می توان به مثال زیر توضیح داد:

فرض کنید فردی با تعدادی بیت کوین یک خانه می خرد. اکنون اگر او بتواند حمله ۵۱ درصدی به شبکه بلاکچین بیت کوین انجام دهد؛ می تواند تراکنش مربوط به انتقال این بیت کوین ها را معکوس کند. به این ترتیب خانه در اختیار این فرد است اما بیت کوین ها هم به او بازگشته اند و می تواند باز هم آن ها را خرج کند.

همچنین فرد مهاجم در حمله ۵۱ درصدی می تواند مانع استخراج توسط سایر ماینرها شود یا تراکنش ها را تایید نکند.

حمله ۵۱ درصدی در ارز دیجیتال بزرگی مانند بیت کوین بعید به نظر می رسد. چرا که هر چه بلاکچین یک ارز دیجیتال بیشتر رشد کند تغییر بلاک های قبلی آن دشوارتر می شود. همچنین هر چه تعداد تاییدیه های هر بلاک شبکه بلاکچین بیشتر باشد، هزینه تغییر در بلاک یا برگشت دادن معاملات آن دشوارتر می گردد. بنابراین حمله ۵۱ درصد در صورتی که موفق شود؛ تنها قادر است در مدت زمان کوتاهی شبکه را مختل کند و تنها تراکنش های چند بلاک آخر را تحت تأثیر قرار دهد. اما این حمله در آلت کوین های کوچک تر ممکن است.

روش های حمله ۵۱ درصدی

حمله ۵۱ درصدی می تواند شامل روش های زیر شود:

  • روش اول مربوط به استخرهای استخراج است. استخر استخراج شرایطی است که چندین ماینر توان پردازشی خود را با هم جمع می کنند تا شانس بهتری برای استخراج ارز دیجیتال داشته باشند. در نهایت هم پاداش استخراج میان اعضا تقسیم می شود. حال اگر هش ریت یک استخر استخراج بیش از ۵۱ درصد شود حمله ۵۱ درصدی می تواند رخ دهد. بیت کوین در سال ۲۰۱۴ دچار چنین اتفاقی شد. استخر io به بیش از ۵۱ درصد هش ریت دست پیدا کرد اما تصمیم گرفت از این مزیت استفاده نکند و تعداد ماینرها را کاهش داد.
  • روش دوم به این صورت است که یک فرد یا گروه بسیار ثروتمند مثلا یک دولت یا یک نهنگ بیت کوین با خریدراری هزاران دستگاه استخراج به بیش از ۵۱ درصد هش ریت یک ارز دیجیتال دست پیدا کند. البته این روش تنها از طریق تحقیقات نظری به دست آمده است.
  • روش سوم به قراردادهای هوشمند مربوط می شود. در اینجا ماینرها باید مبلغ زیادی واریز کنند. البته این یک سناریوی فرضی است که در آن افراد زمانی می توانند از قرارداد خارج شوند که ۶۰ درصد ماینرها به استخر ملحق شوند. به این ترتیب اگر یک نفر بخواهد از استخر خارج شود تنها در صورتی می تواند خارج شود که ۲۰ بلاک به هاردفورک زنجیره ای که در حال استخراج بلاک های آن است؛ اضافه شود. در چنین شرایطی زنجیره جدید بزرگ تر است پس زنجیره قدیمی دیگر مهم نخواهد بود؛ چرا که بیش از ۶۰ درصد ماینرها توسط قرارداد هوشمند برای منتقل شدن به هاردفورک بلاک جدید آماده اند. در اینجا با توجه به این که خطری وجود ندارد و شاید ماینرها در انتها پاداشی به دست آورند؛ به این قرارداد می پیوندند. پس از آن به دلیل پاداش و با توجه به مبالغ واریزی زیاد در زمان ورود انگیزه برای ماندن وجود دارد.

امتیاز دهی به این مقاله

روی ستاره مورد نظر برای امتیاز کلیک کنید

میانگین امتیاز 0 / 5. تعداد آرا : 0

هنوز امتیازی نیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *